Każdy, kto chociaż raz miał deskę na nogach z całą pewnością może stwierdzić, że jest to najlepsze uczucie na świecie. Zjazd jest czymś niewyobrażalnym, pozwala uciec twoim myślą gdzieś daleko, oderwać cię od codzienności. Idealne połączenie człowieka z naturą tylko Ty, deska, góry i śnieg.



Czujesz się jak pan przestworzy kiedy zjeżdżasz w dół śnieg spod deski uderza prosto w twoją twarz. Twoje myśli wypełniają dwa słowa: snowboard Zakopane . Oczywiście na świecie są miliony miejsc do jeżdżenia, jednakże Tatry, a konkretnie ich stolica- Zakopane daje Ci tę niepowtarzalną atmosferę.



Każdy szanujący się snowboarder przynajmniej raz odwiedził, ten najcudowniejszy zakątek świata. Skorzystał z miejscowej rynny i zbudował własną skocznię, albo pośród tumanów wyglądającego niczym kurz lub lawina śniegu zjeżdżał w dół Kasprowego wierchu.



To miejsce odkryte przed laty przez doktora Chaubińskiego pozostanie do końca życia w sercu każdego, kto przynajmniej raz je odwiedził. Snowboard w Zakopanem jest czymś co jednoczy ludzi. Knajpy i każdemu znane miejscówki to typowe miejsca spotkań w stolicy jedynych gór w Polsce.

--

Fajna stopka


Artykuł pochodzi z serwisu www.Artelis.pl

My left foot in Jessie's car on the way to San Fran.

My feet in a Washington State campground.

My feet atop the Oregon sand dunes. That's a sand-buried, 15-foot wooden pole, by the way.

My feet walking between historical treasures at the Asian Art Museum in San Francisco.

Seulki's foot, stepping up for Las Vegas's casinos.

Various feet at the silent rave in Oxford.

My sister's feet, at our hotel in Toledo.

My feet climbing up a goddamn mountain outside Zakopane, Poland. Take that, doubting sister.

Mateusz's feet in the city of Zakopane proper.

My bored feet at Alexanderplatz, Berlin, waiting for friends to arrive.

My feet at the Freiburg market, while Ev and Seb discuss onions.

My feet on the farm, Moulin de Braux, taking a break from bean harvesting.

My feet with Gris-gris, the Moulin's elderly-stateswoman-kitty.

My feet shuttling under Paris on the Metro.

My feet canoeing in France with Renee and Sayaka.

My feet, picnicking at Invalides, Paris.

My feet, in pajamas, in the comfort of home, Toronto.

Region tatrzanski jest znany ze specyficznej kultury i architektury. Domy budowane sa w charakterystycznym ksztalcie, a zrobione sa z drewna. Stolica gor jest Zakopane. Male miasto, lecz od wiekow znane jako zimowe centrum Polski. Bedac tam, kazdy powinien sprobowac Oscypka. Ten ser wyrabiany jest z mleka owczego. Ma ostry smak, co doskonale pasuje do regionalnej kuchni.

Według synoptyków opady śniegu mogą się utrzymywać do czwartku - poinformował dyżurny synoptyk IMGW, Stanisław Zając.

Na Kasprowym Wierchu grubość pokrywy śnieżnej wynosi 11 cm. Nadal pada śnieg, a temperatura spadła do -6 st. C.

- W Tatrach panują bardzo złe warunki turystyczne. Turyści nie powinni w tych warunkach wybierać się w góry. W wyższych partiach Tatr śnieg pada od trzech dni - powiedział dyżurny ratownik Tatrzańskiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego, Marcin Firczyk.

interia.pl

Szkolenie przygotowane jest z myślą o kadrze kierowniczej niefinansowych pionów przedsiębiorstwa, włascicielach przedsiębiorstw, pracownikach JST oraz wszystkich, którzy pragną uzupełnić swoją wiedzę z zakresu finansów przedsiębiorstw i mogą potrzebować fundamentalnych wiadomości z zakresu zarządzania finansami firmy.

TRENER:

dr Grzegorz Michalski

PROGRAM:

1. Finansowy cel zarządzania przedsiębiorstwem: maksymalizacja wartości przedsiębiorstwa

2. Analiza finansowa przedsiębiorstwa

3. Zmiana wartości pieniądza w czasie - elementy matematyki finansowej

4. Szacowanie wolnych przepływów pieniężnych generowanych przez projekt inwestycyjny

3. Metody oceny projektów inwestycyjnych (NPV, IRR)

4. Szacowanie kosztu kapitału finansującego inwestycje

5. Krótkoterminowe zarządzanie kapitałem (przegląd elementów zarządzania zapasami, środkami pieniężnymi i należnościami).

6. Ocena przedsiębiorstwa przez kontrahentów i kapitałodawców.

7. Planowanie finansowe.

Celem szkolenia jest zaprezentowanie uczestnikom fundamentalnych koncepcji umożliwiających zrozumienie finansów przedsiębiorstwa. Głównym celem trenera realizowanym w czasie szkolenia jest przekazanie wiadomości w sposób, który zaowocuje zrozumieniem przez uczestników podstawowych zagadnień z zakresu zarządzania finansami przedsiębiorstwa i mechanizmów ich funkcjonowania. W trakcie zajęć w bardzo przystępny sposób zostaną wyjaśnione i uporządkowane kategorie i narzędzia zarządzania finansami, a także możliwości i ograniczenia w ich stosowaniu. Uwypuklony zostanie wpływ decyzji podejmowanych przez pracowników pionów niefinansowych na wyniki uzyskiwane przez przedsiębiorstwo.

Chyba najlepszym określeniem spędzonego czasu w Zakopanem jest

Wszystko co dobre szybko się kończy.

Zazwyczaj w takich chwilach można usłyszeć piosenkę To Już Jest Koniec, ale my proponujemy do tego jeszcze jeden utwór dobrze oddający atmosferę wyjazdu do domu. Ta Ostatnia Niedziela.

I faktycznie to już koniec. Dziękujemy wszystkim uczestnikom turnusu jak i wszystkim odwiedzającym, czytającym i piszącym tego bloga. Po prostu wielkie dzięki dla wszystkich i do zobaczenia na następnych, mniejszych lub większych, spotkaniach. Jesteście fantastyczni.

23:57 Melancholijny klimat się znów udziela. Idziemy spać.

23:30 By się tu do końca nie zamulić ruszyliśmy pod Wielką Krokiew na letnie konkurs skoków. Trafiliśmy na koniec pierwszej serii, więc po chwili przerwy oglądaliśmy drugą.

20:30 Już prawie wszyscy wyjechali. Zrobiło się pusto. Naszła nas pewna myśl. Często pisaliście, że nam zazdrościcie tego turnusu, że chcielibyście tu być też. Może i jest to powód do zazdrości, ale powiemy wam szczerze, że po tych wszystkich fajnych dniach przychodzi taki czas jak teraz i jest tu wręcz bardzo smutno. Pożegnania nie są miłe a tym bardziej jak już się ze sobą zżyliśmy. Teraz to my wam zazdrościmy, że nie musicie przez to przechodzić.

16:30 Jesteśmy po obiedzie. Ale tak właściwie to obiad nie jest tu kluczowym elementem. Dużo ważniejszym wydarzeniem są urodziny Kamila. Było "sto lat", szampan, wino i nawet przez chwilę zrobiło się miło. Teraz znów powracamy do zamulonego klimatu, który już pewnie zostanie do końca turnusu. Dobrze odzwierciedlają to piosenki takie jak ta, ta i np. ta.

14:00 Właśnie odjechała Shadowka i jej Radek. Odwiedzili nas na chwilę.

12:00 Elwirka wyjechała.

11:00 Wszelkie przerwy w relacji spowodowane są i będą naszym lekko depresyjnym nastrojem, że to już koniec.

10:50 Jakiś melancholijny klimat się nam tu wkrada.

10:40 Słońce lekko przebijało się przez chmury gdzieś przez 2 minuty. Później przestało.

10:30 Mówiliśmy, że nagrywanie płyt od rana może po jakimś czasie stać się męczące?

10:20 Coraz więcej ludzi się zmywa z ośrodka. Parę osób ma zostać jeszcze do jutra rana, ale to będzie raczej kameralna grupka. W ogóle to nie lubimy pożegnań a to co chwile z kimś trzeba się rozstawać i to nie wiadomo na jak długo. Może i zawsze.

10:10 A propos wczorajszego - pechowego - dnia. Był po prostu jakiś taki pechowy. Pisaliśmy, że będzie ognisko. Było, ale nie dla nas. Jedynie co chyba się udało dość dobrze to ostatnie nasze spotkanie grupowe.

10:00 Zacznijmy od sytuacjo meteo. Od wczoraj pogoda jest brzydka. Chmury, deszcz, chłodno, generalnie nic ciekawego. Zakopane płacze, że wyjeżdżamy. No chyba, że płacze ze szcześcia.

18:00 Brak dzisijszej relacji zwalamy na trzynasty dzień turnusu. Od rana się plany mieszają i to konkretnie. Mieliśmy wyjśc na szlak i wyszliśmy, ale na Krupówki. Potem bawienie się ze zdjęciamy bo zaczynają się wyjazdy do domów a zdjęcia mają ogromne wzięcie. Po kolacji mamy miec spotkanie naszej grupy, ognisko, które zapewne znów będzie grill'em, ale tak naprawdę sami nei wiemy co z tego będzie. Zakręcony dzień i tyle. Nawet pogoda do bani jest.

23:59 Dłuższą przerwę sponsorowała rozładowana bateryjka w notebooku oraz ostatnia już potańcówka w ośrodku. Po potańcówce pogadanki pod gołym niebem z którego zaczęło coś przeciekać. Teraz w dużo mniejszym gronie siedzimy w recepcji i śmigamy po necie. Ponadto jutro wybieramy się a góry i z lekkim niepokojem będziemy rano patrzeć w niebo. Kończymy na tym relację. Chyba, że stanie się tu coś teraz niezwykłego godnego opisania.

17:09 Pełnie rolę pośrednika w wymianie kartami. I na tym relacja się kończy bo bateryjka własnie pada.

17:05 Ok. Gra w miarę łatwa. Nasza reprezentantka zaczyna rozumieć grę. Chwilę temu powiedziała, ze nawet w to kiedyś grała. Brzmi optymistycznie.

17:03 Karty w Myszkę Mickey wyglądają bardzo profesjonalnie. Jedna osoba wie jak się w to gra reszta słucha i nic nie rozumie. Z resztą wiadomo jak tłumaczą to ludzie potrafiący w coś grać.

17:02 Oficjalnie wygraliśmy jakąś gre bo teraz jest zmiana i grają w co innego. Kiery.

17:01 magdalene wygrała pierwsze rozdanie! Jesteśmy na fali.

16:57 Na potwierdzenie - jedna z graczek zasnęła.

16:56 Stół jest zawalony kartami. Po za tym to raczej nudno ta gra się prezentuje.

16:53 Zaczynają się schody. Reprezentantka mi tu szepcze:

Mamy przewagę tylko kart nie mamy.

16:50 Pojawiły się nowe informacje odnośnie gry. One grają w Remika a nie Kiery. Fani gier karcianych pewnie się już zorientowali, że grają w co innego niż my tu piszemy, ale początkujący mogli się nie połapać. Jeszcze raz zaznaczamy - grają w Remika.

16:48 Nasza reprezentantka magdalene wie (!) jak się w to gra co stawia nas na dobrej pozycji już nas tarcie. Obserwując jej poczynania widać, że się nudzi. Jest dobrze.

16:47 Jakaś pierwsza zasada którą jako tako ogarniam.

Trzeba pozbyć się wszystkich kart.

16:45 Jakieś nowe zasady się tu pojawiają w trakcie grania. Relacjonowanie tej gry jest właściwie bez sensu bo ja nie wiem co oni robią więc nie mam pojęcia o czym piszę, na co zwracać uwagę i dlaczego one więcej gadają niż grają. Może to oto chodzi.

16:44 Mam wgląd w karty naszej reprezentantki. Ma tam dość kolorowo, ale nie wiem co to znaczy.

16:40 Grają 4 kobiety. Bateria na pewno nie wytrzyma do 3go rozdania.

16:39 Gra reprezentantka chipsów i coli więc trzymamy za nią kciuki.

16:37 Tak. Kiery. Trwa tłumaczenie zasad. Najczęściej pojawiające słowo to "złożenia" i żeby się pozbyć kart. Zanim zaczną grać to padnie bateryjka z notebooka.

16:35 Zaczynamy relacje z rozgrywki karcianej bliżej nieokreślonej. Chyba będą "kiery" ale to nie jest do końca pewne.

14:25 Łukasz mówi:

Sobie dałem chipsy i cole w pasek by móc was poczytać.

14:14 magdalene rozwiązuje krzyżówkę dla seniorów. Nie skomentujemy tego.

14:02 Zmieniliśmy miejscówkę. Teraz siedzimy pod chmurką koło naszej jadalni w której o dziwno jeszcze jemy.

13:47 Następuje kuszenie tom-as'a na kolejny wypad w góry. tom-as chyba po raz trzeci ubierze swoje kultowe wyczynowe trampki. Jak się nie rozlecą na jutrzejszej trasie to będzie to naprawdę wyczyn. Przypomnijmy, że kultowe wyczynowe trampki tom-as'a wyglądają tak:

13:44 Siedzimy sobie dalej, wzbudzamy zainteresowanie i w sumie dobrze nam tu.

13:04 Obok nas przechodzą grupy idące na jadalnie. Spoglądają tak dość różnie na nasze kółko internetowe.

12:40 Bujamy się przy "Owcy". Kawałek w sam raz na nasz dzisiejszy stan.

12:37 Robimy imprezę alternatywną dla dźwięków dochodzących z jadłodajni.

12:29 Witamy trochę później niż zwykle. Siedzimy na recepcji i dochodzimy do siebie po wczorajszym wieczorze. Ogólnie dość sympatycznie jest i posiedzimy tu sobie jeszcze troszkę.

Update: Okazaliśmy się prorokami. Ognisko zaskoczyło nas i to bardzo bo po prostu ogniska nie było. Jakiś kominko-grill miał imitować ognisko. Wyszło mu to dość nieudolnie. Mamcia określiła to mianem "watry w lesie". Ale ale, żeby nie było, że tylko marudzimy zrobiliśmy całkiem fajną imprezę.

23:23 "Ognisko" okazało się bardzo udane pomijając fakt, że trochę do ogniska temu brakowało. Teraz sprzątamy i śmigamy do wyrek bo rano zabiegi. Fotki pojawią się tu dopiero jutro bo musimy zebrać fotki od wszystkich robiących zdjęcia.
Propozycja hymnu przypadła do gustu Pani Prezes. No może nie do końca bo muzyka trochę 'za mocna', ale tekst wyśmienity. Teraz wasza kolej by poznać ten utwór którym jest piosenka pod wdzięcznym tytułem "Kibel". Dodajmy, że utwór ten pojawił się przypadkowo dzięki Łukaszowi (chłopakowi podblond).

19:47 O 20-tej prowadzą nas gdzieś na ognisko. Jeszcze nie wiemy co będzie pieczone i czy czasem nas nie będą piekli. A tak w ogóle to na tym ognisku zostanie zaprezentowany najprawdopodobniej przyszły hymn J-elity. Wy go usłyszycie dopiero po prezentacji na ognisku. Linko do hymnu pojawi się na pewno na tym blogu.

19:13 Skromna fotorelacja z dzisiejszego wypadu 2:

16:05 Za paręnaście minut śmigamy na kręgle. Odezwiemy się jak wrócimy.

15:56 Kurier przywiózł znaczki J-elity i puste płyty na które będziemy nagrywać uczestnikom fotki. Jest tylko mały problem. Jak zmieścić ponad 5GB na płycie CD? Na razie liczymy, że zaawansowana selekcja fotek i jeszcze bardziej zaawansowany stopień doboru rozdzielczości i kompresji pozwolą nam obejść magiczną granicę 700MB. Znaczy jej nie przekroczyć.

15:51 Skromna fotorelacja z dzisiejszego wypadu:

15:45 Jadłodajnia nas znów zaskoczyła. Jako deser były mandarynki. Te zaskoczenie uznajemy jako pozytywne.

14:15 Krążą plotki, że dzisiaj mamy wieczorem ognisko. Z ogniska może się zrobić grill. W tym ośrodku to w ogóle się cuda dzieją więc się nie zdziwimy jak w porze ogniska dowiemy się od personelu, że oni o niczym nei wiedzą i w ogóle to mamy jutro przyjść o innej godzinie na obiad.

13:44 Właśnie stałem się punktem informacyjnym. Wyszukuję numerów do składów budowlanych. Niestety, nigdzie nie ma styropianu 12ki do ociepleń. istnieje w ogóle taki styropian?

13:30 W ośrodku panuje totalny chillout. Pogoda dopisuje. Naprawdę fajne wakacje.

11:16 Tak nam się teraz przypomniało. Gdy schodziliśmy wczoraj z Morskiego Oka zaczepiła nas siedząca na takim przydrożnym murku kobieta w średnim wieku. Rozmowa wyglądała mniej więcej tak:

- Daleko jeszcze do Morskiego Oka?
- Niedaleko. Z 15 minut.
- Ile?!
- No kawałeczek jeszcze.  Z 15 minut jeszcze.
- K***a, ta kałuża...

Parsknęliśmy śmiechem. W zasadzie nie tylko my ale też ludzie idący obok nas.

10:29 Poszli do aut i ruszają. Do obiadu cisza i spokój.

10:26 Pełnimy misję i uświadamiamy, by się ludzie poubierali ciepło bo w jaskiniach będzie zimno i to możne nawet bardzo.

10:25 Zbiera się coraz więcej chętnych do wyjazdu.

10:21 Właśnie oglądamy stojak na kwartalniki. Wygląda super.

10:18 Mamcia do Maćka:

Czy to nie jest moja koszulka? Bo ja dostałam taką koszulkę w słoniki i ktoś mi ją rąbnął.

10:15 Zbiera się grupka do wyjazdu do Doliny Kościeliska.

10:12 Lustrzane matryce to zło. Widać w nich wszystko prócz tego co ma być widać.

9:43 Mamy nowe miejsce spotkań - ławeczka przed domkiem.

9:36 Dzień dobry. Sytuacja meteo wygląda tak, że jest świetna pogoda. Świeci słonko, biebo jest błękitne i jest nawet ciepło.

23:47 Lekko zmęczeni zbieramy się na spoczynek. Jutro znów relacja. Trzymajcie się.

23:11 Deszcz na nas nie spadł. Pogoda była w sam raz na marsz. Ale od początku.
Wyruszyliśmy o 9-tej z naszego ośrodka. Dotarliśmy na najwyższy parking tuż przy wejściu na drogę prowadzącą na Morskie Oko. Dreptaliśmy 35 minut i doszliśmy do Wodogrzmotów Mickiewicza gdzie zeszliśmy z asfaltu na zielony szlak. I tak się zaczęły schody. Trochę błędnie sugerowaliśmy się oznaczeniami szlaków i uznaliśmy zielony za stosunkowo łatwy. Z tego błędu wyprowadziła nas już praktyka terenowa jak i chłopak w schronisku w Dolinie Pięciu Stawów Polskich. Okazało się, że w praktyce te kolory to jakaś ściema jest. Nasz zielony szlak, którym kroczyliśmy bardzo trudny nie był ale zebrał swoje żniwo i bardzo mocno wykończył Anie, która z trudem doszła do schroniska gdzie zasłabła i z którego już została przetransportowana do szpitala na sprawdzenie co jej jest. Na całe szczęście okazało się to nie aż tak groźne jak wyglądało i gdy wróciliśmy do ośrodka ona już uśmiechnięta jadła kolację. Wróćmy do szlaku. Idąc do DPSP przechodziliśmy obok ładnego wodospadu Siklawa z którego było już parę kroków do stawów. Stawy wyglądają świetnie a otoczenie jeszcze ten stan potęguje. Generalnie idąc mieliśmy wspaniałe widoki. Po jakimś czasie od dotarcia do schroniska pojawili się Łukasz i Wiktor, którzy też szli do DPSP, ale przez Zawrat. Podobno trasa była naprawdę ciężka. W schronisku rozdzieliliśmy się na dwie grupki. Jedna schodziła w stronę parkingu a druga ruszyła w stronę Morskiego Oka. Widoki cały czas bardzo fajne. Chwilami robiło się zimnawo, ale dawaliśmy radę. Po za tym Marcin (syn Szaraii) całą drogę coś gadał włączając w to dowcipu. Nudno nam nie było na pewno. Maszerowaliśmy z uśmiechem na ustach a Marcin co jakiś czas zagadywał do grupek, które wyprzedzaliśmy czy chcą pogadać. Po dotarciu do Morskiego Oka mieliśmy chwilkę odpoczynku i już asfaltem zeszliśmy na parking do auta. O 19-tej byliśmy w ośrodku i od razu poszliśmy na kolację.

Zdjęcia nie do końca chronologicznie poukładane.

Wyprawę uznajemy za bardzo udaną. Żałujcie, że nie mogliście tam być z nami.

7:32 Pogoda taka sobie, tak jakby deszcz maił być. Siedzimy na stołówce w oczekiwaniu na śniadanie. Potem szybciutko na zabiegi i o 9tej ruszamy do Doliny Pięciu Stawów. Reszte relacji jak wrócimy.

W związku z jutrzejszym dość wczesnym wyjazdem relacja może pojawić się dopiero jak wrócimy.

23:12 Po imprezie. Imprezie dodajmy dość specyficznej bo właściwie przez większość czasu ustalaliśmy plan na jutro. Teoretycznie wygląda to obiecująco a jak wyjdzie w praktyce to dowiemy się jutro.
W pewnej chwili Szaraja rzuciła ładny teksy do kilku osób z naszej grupy turnusowej.

Co się tak wyalienowaliście z rozentuzjazmowanego tłumu.

I parę fotek:

20:09 Teraz słychać takie coś:

Raz, raz, raz, raz, ... raz, raz raz, ...

Chyba się zaczyna. No to idziemy.

20:01 Robimy się na bóstwo i śmigamy na potańcówkę.

19:01 Bateryjka już pada w naszym centrum sprawozdawczym. Po za tym zaraz idziemy na kolację. Idziemy podłączyć kompa pod zasilania a sami siebie zasilimy na stołówce. Przyda się trochę powera na wieczorne tańce, hulanki i swawole.

18:54 Mamy tu koło siebie huśtawkę na której bujają się tola z elwirką. Jak się nie połamią to będzie dobrze. Teraz się trochę uspokoiło, ale chwilami zakrawało to na ortopedię.

18:36 Po rozmowach na temat jutrzejszego wypadu do Doliny Trzech Stawów Doliny Pięciu Stawów (katowickie 3 Stawy gdzieś tam utkwiły w pamięci) zapowiada się na to, że tom-as jeszcze raz odda swe stopy w objęcia swoich wyczynowych trampek. Przypomnijmy, że trampki są w takim stanie:

18:17 Jesteśmy. Dwie drużyny grały po dwie gry na dwóch torach. Team 1 to: elwirka, Mikrusia, Janek, Kacper. Team 2 to: Tamara, tola, magdalene i tom-as. Część z nas grała w skarpetkach bo za buty trzeba było dopłacić (sic!) 3 PLNy. O wynikach nie piszemy bo one są nieważne.

15:36 Zbieramy się na kręgle. Odezwiemy się jak wrócimy.

15:32 Dalej delektujemy się netem. A tak w ogóle to zjedliśmy chwilę temu obiad.

15:01 Śmieją się z nas, że gadamy na gg siedząc obok siebie. Ogólnie wyglądamy teraz tak.

14:58 Pierwszy komentarz a pro po nas tu siedzących:

Normalnie kółko informatyka.

14:47 Oczami wyobraźni widzimy już tak gdzieś około 6 laptopów tutaj. Niech się no tylko wieść rozniesie o tym necie tutaj.

14:39 Pojawiła się refleksja dlaczego dopiero teraz znaleźliśmy tego neta.

14:33 Mamy Internet w miarę normalny!!! Co prawda musimy śmigać z kompami gdzieś po dworze paręnaście kroków od naszego domku, ale jest tu net za free, więc jest dobrze.

12:44 Wróciliśmy z Krupówek. Było pozytywnie. Szczególne powody do zadowolenia miały dziewczyny.

9:32 Pogoda się poprawia, za chwilę wychodzimy na miasto, wieczorem mamy potańcówkę, generalnie zapowiada się fajny poniedziałek.

7:38 Powstała myśl, że na chwilę obecną wolelibyśmy Herbatkę Po Góralsku niż zabiegi. Bardziej by nas rozgrzała.

7:30 Zaczynają do nas dobiegać różnego rodzaju dźwięki z pokojów położonych nad/pod/obok nas. Ludność ośrodka zaczyna wstawać.

7:25 Jest zimno i to bardzo. Każda próba wypełznięcia z wyrka kończy się drgawkami. O ósmej mamy zabiegi. Jak do tego czasu nie będzie cieplej to nie wiemy jak to będzie.

7:10 Dzisiejsze śniadanie mamy w nowym miejscu. Ciekawe co z tego wyjdzie.

7:00 Dzień zaczynamy od popatrzenia w okno. Nie wygląda to najlepiej. Jesienne niebo i jesienna temperatura. O bezchmurnym niebie możemy zapomnieć. Jedno co pozostało bez zmian to kawałek dachu, tylko on raczej nie ma wpływu na pogode.

23:33 Kończymy dzisiejszą przynudnawą relację. Jutro zaczyna się ostatni tydzień turnusu i liczymy na to, że od jutra znów będzie ciekawiej.

22:58 Zaczynamy wycieczki pod prysznic. Taka prymitywna forma aquaparku.

22:55 Może nie wiecie, ale mamy tu J-elitowy projektor i sprawdzamy czy działa. Oglądamy filmy dyskutując nad ich jakością. Wygląda to w miarę ok, ale testy jeszcze potrwają. O ile ten projektor znów dostaniemy.

19:58 Nuda daje się we znaki 2. Sprawdziliśmy jak długo pojedziemy do Władysławowa za niedługo. Wyszło, że 14 godzin w czym 1,5 godziny będziemy czekać na peronie w Gdyni na przesiadkę do Władka. Zapowiada się naprawdę niezapomniana podróż.

19:44 Nuda daje się we znaki. Przeglądamy forum i mamy niezłą polewkę ze niektórych topic'ów. Gdyby nie to, że mamy wakacje to zastanawialibyśmy się czemu tak mało się dzieje na forum.

19:38 Uwierzycie, że nic ciekawego się nie dzieje tutaj? Dzień raczej leniwy czyli relacja też dość senna. Na razie tendencja jest stała. Gdyby się tu cos ciekawego działo to napiszemy.

16:13 Najnowsza informacja. Właśnie dowiedzieliśmy się, że _znów_ mamy zmiany z rozkładnie posiłków. Co więcej - zmienia się nam nawet miejsce jedzenia. Zakładamy optymistycznie, że do końca turnusu jeszcze tak z trzy raz będziemy mieć ten rozkład pozmieniany.

15:18 Foto-przegląd dzisiejszego dnia:

15:00 Dochodzą nas głosy, że pojawia się mała panika z powodu braku relacji dzisiejszej. Uspakajamy - żyjemy. Sytuacja wyglądała tak, że po śniadaniu zaraz ruszyliśmy na Rusinową Polanę i przy okazji zobaczyliśmy kościółek na Wiktorówkach. Tyle wyjaśnień.
Sytuacja meteorologiczna wygląda tak, że do rana padał deszcz, przestał lecieć chwile przed naszym wyjazdem. Pojawiło się nawet słońce, ale jak wróciliśmy znów jakieś chmury tu mamy. W zasadzie przewaga jest chmur.

23:58 Siedzimy i śmiejemy się dalej. I na tym kończymy relacje dzisiejszą.

23:16 Zasadniczo dziś jest naprawdę zakręcony dzień. Po śniadaniu zrobiliśmy wywiad kto jest chętny by pojechać na wycieczkę do Popradu. Zebrały się trzy auta chętnych. Pojechaliśmy, pooglądaliśmy pozamykany rynek Popradu i wróciliśmy. Po drodze odwiedziliśmy sklepik. Już miałem pisać relację, ale podprowadzili mi notebooka by oglądać film. Potem Była mała prywatka gdzie komp pełnił role maszyny grającej. Dopiero teraz dorwałem się do kompa.
Ze spraw bieżących to teraz leje deszcz i mamy coś na kształt burzy. Rozeszliśmy się po pokojach i sobie gadamy.

9:56 Szpiegowska kamerka w akcji. Wycinek planu wycieczki.

9:54 Dziewczyny wygrały.

9:51 Z łazienki słychać:

Szoruję kosz. I kibel przy okazji.

9:50 Pojawiły się problemy z odpadającą deską z toalety.

9:43 Dziewczyny walczą z koszem na śmieci. Sądząc po odgłosach jak na razie koszy wygrywa.

9:31 Nachodzą nas refleksje

Za tydzień o tej porze to już się będziemy pakować.

7:43 Idziemy na zabiegi. Wracamy po śniadaniu.

7:32 Właśnie obudziła się, wróć, właśnie budzik obudził magdalene. Ta wstała, przeszła kilka kroków i oznajmiła:

O! Dobrze jest.

Świadczy to o tym, że jednak nie zobaczyła co za oknem jest. Na koniec jednak dodała, że chodzi o jej kolana. I wszystko stało się jasne. Choć nie wszystko. Niebo dalej jak parę minut wcześniej.

7:28 Patrzymy przez okno i widzimy, że kawałek dachu uparcie jest tam gdzie był wczoraj. O błękitnym bezchmurnym niebie powiedzieć tego już nie można. Obecnie niebo jest biało-szarawno-niebieskawe. Jesteśmy trochę tym faktem skołowani. Liczymy jednak, że aura się poprawi.

00:20 Zbieramy się spać. Wcześniej były rozmowy, śmiechy, toastu i generalnie całkiem fajne urodziny. Do jutra.

19:49 Jak się już tu dziś nic nie pojawi to będzie to ewidentnie "wina" urodzin toli. Rozumiecie o co chodzi.

18:13 Tak się składa, że tola ma dziś urodziny. Podczas kolacji odśpiewaliśmy jej "sto lat" i wręczyli prezent.

16:43 Ze względu na zawartość pesteczek maliny i jeżyny są raczej nie polecane na jelita. Udajemy, że o tym nie wiemy. Jemy.

15:15 Wróciła grupa "kozic górskich". Zmęczeni ale zadowoleni.

14:31 I po obiedzie. Dziewczyny wróciły z basenu. Może się zacznie coś dziać.

12:06 A teraz coś ekstra. Robimy "przeciek" i pokazujemy zdjęcie J-elitowego znaczka, który mają otrzymać osoby z opłaconą składką.

11:50 Awansowaliśmy w rankingach wordpress'a. W najgorętszych wpisach dnia jesteśmy na miejscu 10.

11:40 Garść najnowszych informacji. Grupa, która rano ruszyła na szlak już dawno dotarła na Giewont i ruszyła w stronę Kasprowego. Inna grupa ruszyła na Gubałówkę, inni na basen a jeszcze inni do Rabki. Pogoda niezmiennie bardzo dobra. Sytuacja "posiłkowa" się powoli stabilizuje i poprawia.

7:35 Za paręnaście minut idziemy na zabiegi, po nim na śniadanie a po śniadaniu to już nie wiemy co będzie.

7:30 Znów jakieś dzieciaki nam tu pod oknem maszerują.

7:00 Mała grupka rusza na szlak. Grupka mogła być większa, ale w większości nie dopisały odpowiednie do sytuacji buty.

6:50 Za oknem to samo co wczoraj. Bezchmurne niebo i kawałek jakiegoś dachu. Zapowiada się kolejny ładny dzień.

00:19 Idziemy spać. Dobranoc.

23:37 Pewnie zastanawiacie się co robimy, że się nowe wpisy nie pojawiają. Już mówimy. Po kolacji mieliśmy krótkie zebranie naszej grupy, które zostało przerwane. Przerwane bo jakaś pani z obsługi ośrodka przyszła prosić o wsparcie bo potańcówka turnusowiczów indywidualnych wyglądała bardzo mizernie. Raptem tańczyły dwie pary. Pomogliśmy i to chyba dość skutecznie bo wszyscy byli zadowoleni. Nawet kelnerki. Teraz jesteśmy dość wykończeni, ale bardzo zadowoleni. Czekamy na potańcówkę, która się nam należy.

17:40 SKOŃCZYLI!!! Nareszcie! Klasyfikacja końcowa. Magdalene - reprezentantka bloga - zajęła zaszczytne trzecie miejsce. Tamara przedostatnia a Kacper trzeci od końca. Dziękujemy za uwagę.

17:39 Kacper musuje.  Podskakuje i się cieszy.

17:37 Elwirka mnie dokarmia  Zozolami. Chyba wyglądam coraz gorzej patrząc na ich grę.

17:33 Nasza taktyka "dajemy im trochę powygrywać a potem i tak na koniec wygrywamy" skończy się chyba na tym, że ktoś z nich wygra a nie my. Nawet nie możemy zwalić winy na złą strategią pit-stopów.

17:31 "Dziewiątki" to chyba zła karty. Nikt ich nie chce.

17:24 Te zdobyte wcześniej 60+60 pkt właśnie teraz zostało odebrane.

17:22 Załatwiłem właśnie magdalene dodatkowe 60 punktów. He he.

17:20 Gracze sięgnęli po doping. Winogrona.

17:15 Do końca gry brakuje 200 punktów.

17:13 Za moimi plecami Smerfetka majstruje coś przy swoich paznokciach. Mało dynamiczne zajęcie.

17:11 Gracze mają problem. Kończy im się strona na której zapisują wyniki.

17:07 Owca denna zmienia się w Owce pościgową. Goni czołówkę.  To taka nasza taktyka by rozgrywka była ciekawsza.

17:04 Zza pleców dochodzą do mnie zapachy jakiegoś rozpuszczalnika do paznokci. To się nazywa szkodliwe warunki pracy.

17:02 Podobno zaraz koniec. Magdalene już od dawna jest na końcu więc zbliżający się koniec jej specjalnie nie zaskoczy.

17:00 Zawiesili się. Patrzą w karty i robią dziwne miny.

16:54 W porównaniu z Zakrzowem tak gra jest mniej kulturalna. Prawie wcale nie pojawiają się słowa: proszę, dziękuje, przepraszam.

16:52 Reprezentantka w akcie desperacji zaczyna sprawdzać wszystkim karty bo ma jakieś dziwne uczucie, że reszta ją kantuje. Tymczasem reszta już widzie magiczną liczbę 1000. Magdalene ma coraz bliżej do 0.

16:47 Tendencja w grze jest stała więc by się nie nudzić sprawdziłem notowania tego bloga w rankingach wordpress'a. Jesteśmy na 17. miejscu wśród "Najgorętszych blogów dnia" i 18. miejscu wśród "Najgorętszych wpisów dnia". Bardzo Wam dziękujemy.

16:42 Magdalene - reprezentantka chipsów i coli przegrywa z kretesem. Z pierwszej pozycji na półmetku teraz ma pewną pozycję na końcu tabelki.

16:40 Oni się na mnie dziwnie patrzą. Uff. Przestali.

16:36 Próbują mnie nauczyć co oznaczają jakieś dziwne zwroty. Z marnym skutkiem.

16:32 Chmurzy się coś.

Tamara powiedziała:

Ja będę dobra dla was.

I przegrała rozdanie.

16:30 Magdalene już nie na prowadzeniu. Z tego się tak cieszyli.

16:28 Proporcje są takie, że 3 osoby graja a 3 patrzą jak tamci grają. Z czego jedna pisze relację. Tamci teraz zamiast grać to się śmieją z kart. Jacyś dziwni są.

16:27 Prowadzi magdalene. Gdyby nie jej ułańska fantazje to już by mogła wygrać.

16:24 Magdalene o tasowaniu kart.

Teoretycznie ja, czyli on.

16:20 Podliczanie punktów.
Komuś się tu coś nie udaje bo dziewczyny mówią razem:

Nie ma, nie ma, nie ma, nie ma. Hihihi.

16:17 Tasuje i rozdaje Tamara. Magdalene pass'uje.

16:16 Gracze nad czymś dyskutują. Nie wiemy o czym. Już ruszyli. Kacper zebrał.

16:14 Net nam nie pomaga. Raz się wysyła raz nie. Na razie piszemy, ale nie wiemy kiedy to przeczytacie. Na półmetku wygrywa magdalene, następnie jest gracz płci męskiej, Tamara na końcu.

16:09 Z lekkim opóźnieniem zaczynamy relacje z gry w tysiąca. Musiało się coś stać dobrego bo Tamara się bardzo ucieszyła. Dobrego dla Tamary oczywiście.

15:07 Dziś mamy dzień odpoczynku. Odpoczywając w pokoju magdalene odkryła i uruchomiła telewizor. Może za jakiś czas jeszcze coś odkryjemy.

14:44 Wiemy wiemy. Kolejna długa przerwa w relacji, ale po śniadaniu w ramach odpoczynku włóczyliśmy się po Gubałówce. Wypad jako wypad fajny, ale na górze góry - taki myczek słowny - tak właściwie to wieje nudą. Dobrze, że wjechaliśmy tam "tramwajem" bo trud wchodzenia byłby bez sensu. Teraz już jesteśmy po obiedzie więc kontynuujemy relację.

7:34 Dużo ich coś. O. Już przeszli.

7:33 Cały czas idą.

7:32 Jakieś dzieci wydzierają się nam pod oknem, ale to minie bo gdzieś idą cała gromadą. Idą. Idą.

7:30 Doprowadzamy się do stanu używalności i maszerujemy na zabiegi.

7:20 Witamy dnia piątego. Jak zwykle dzień zacznamy od popatrzenia za okno. Widaok taki sam jak przez poprzednie dni, czyli bezchmurne niebo i kawałek jakiegoś domku.

22:48 Generalnie to trwają turnusowiczów rozmowy nocą. I tak pewnie jeszcze jakiś czas będzie. Tego już relacjonować nie będziemy, więc do jutra.

21:37 Uffff. Jesteśmy już po "spacerku". Mówiąc krótko to wypad okazał się średnio ciekawy a w szczególności te przejście Doliną Chochołowską. Takie maszerowanie bez celu. Znaczy celem było schronisko i to wszystko. Chwila odpoczynku i schodzimy. Bolą nas nogi i jakoś nic nam się nie chce. Jak narazie to wszystko idzie zgodnie z planem by wyjechać w gorszej formie niż tu przybylismy. Z resztą to co turnus jest tak, że odpoczywamy dopiero po turnusie.

14:14 Na Gubałówkę nie dotarliśmy. Cóż. Kiedy indziej. Teraz mamy jechać do Doliny Chochołowskiej na wycieczkę. Trochę nam się nie chce, ale pojedziemy. Najwyżej nas ktoś poniesie. Możliwe, że w deszczu.

10:02 Po zabiegach i śniadaniu wybywamy na Gubałówkę. A wracając do zabiegów to wyglądają one mniej więcej tak:

07:44 Ruszamy niebawem na zabiegi. Dziś trochę inaczej będzie bo robimy małe roszady. "Nasze" zabiegi już znamy więc dziś podszywamy się pod siebie na wzajem i sprawdzamy czy inni mają lepiej od nas. Choć z tym podszywaniem to nie tak do końca. Po prostu my już to tu sobie ustawimy by było dobrze.

07:30 Już tradycyjnie relacje rozpoczynamy od codziennego raportu meteo na podstawie widoku zza okna. Wygląda to tak jak we wszystkie dotychczasowe dni - bezchmurne niebo i chyba ciepło, ale tylko w słońcu.

New Assistant to the City, Bradford, Chorzow, Grudziądz, Katowice, Pasadena, Patiala, Sosnowiec, Jacksonville, Zabrze, Zakopane and Czeladź, which will join the list on 27 August.

Play Online Customers benefit only from transmitters HSDPA PLAY What's more, Play Online is currently the most competitive price bid for the Polish market, as described in its report the Office of Electronic Communications.

In the case of current subscribers operates a special offer, under which subscribers Subscription Play, Play New Subscription, Mix in New Play and mix in Play and Play Online have 10 GB for $ 45 per month throughout the contract period.

Dzisiejszy dzień stał pod znakiem Morskiego Oka. Jutrzejszy dzień będzie stał pod znakiem by jakoś stać na własnych nogach. Dziękujemy za uwagę i dobranoc. Spotykamy się oczywiście rano.

22:40 Wiecie co? Idziemy zaraz spać. Morskie Oko - które to w ogóle jest przereklamowane bo ktoś z nas powiedział, że ma taki stawek w ogródku - dało nam trochę w mięsień. Po za tym stołówka nie dała nam w korytko i nie ma jak się zregenerować. Ale oczywiście jesteśmy zadowoleni z tego wypadu (żeby nie było, że tylko narzekamy).

19:45 Długa przerwa w relacji jest/była spowodowana wypadem nad Morskie Oko. Zrobiliśmy sobie wycieczkę w 15 osób. Podjechaliśmy autami najbliżej jak daliśmy Morskiego Oka, czyli tak gdzieś do celu brakowało nam 13 km. Trochę po drodze się nam ekipka wykruszała, ale reszta parła do przodu. Tak mocno parła, że mieliśmy takie tempo, że nikt nas nie wyprzedził. No wiecie - jesteśmy niepełnosprawni, osłabieni i szybko się męczymy. Na górze sesja zdjęciowa, odpoczynek i po jakimś czasie zejście z dół. Ci bardziej wyczerpani zjechali bryczką, która okazała się wolniejsza niż schodząc na nogach. No wiecie, niepełnosprawni, osłabieni i szybko się męczymy. Nikt nas oczywiście nie wyprzedził.
Ruszając razem z Morskiego Oka na dole czekalismy 15-20 min na tych w bryczce. Zjechaliśmy do ośrodka, poszli na kolacje i teraz siedzimy po pokojach. Jak przyjechaliśmy na turnus wprowadzaliśmy trochę dezorientacji, że niby my i niepełnosprawni. Teraz już wyglądamy jak niepełnosprawni. Tyle, że ruchowo. Tak trochę padamy. A jutro znów mamy mieć niby jakiś wypad. Damy radę.

W zawiązku z tym, że neta mamy takiego jakie mamy to fotek zamieszczamy mało, ale na koniec turnusu będzie dodatkowy wpis z już większą ilością fotek. Tymczasem chyba najciekawsze foty z dzisiaj.

08:49 Żyjemy. Choć jakoś dziwnie teraz jest. Ja po koloroterapii widzę wszędzie pomarańczowe plamki. Mata wibrująca daje podobny efekt jak jazda wozem drabiniastym po kostce brukowej. Magdalene marudzi trochę, że nie czuła żadnych prądów. Za to po fotelu coś jej w karku strzyka. Czy to na pewno zabiegi rehabilitacyjne?

magdalene o prądach:

Przez pierwsze pół sekundy rzeczywiście coś czuć, przez pozostałe 10 minut już kompletnie nic.

07:50 Ruszamy na zabiegi. Nie wiemy jak i czy wrócimy. Do przeczytania. Oby.

07:26 Szykujemy się na pierwsze zabiegi. Chyba jedyny pewny punkt programu. Cała reszta jest zmienna jak kobieta pogoda. Choć pogoda u nas jest raczej stała.

07:03 Dzień zaczynamy od raportu meteorologicznego. Błękitne niebo i słońce. Czego chcieć więcej. No mogło być odrobinę cieplej w cieniu.

23:07 Działo się. Kilka minut. Trochę zamulania i jesteśmy już w łóżkach. Jutro na 8 mamy zabiegi więć trzeba rano wstać.

21:23 Mikrusia i Szarcia u nas w pokoju. Się zaczyna coś dziać.

21:16 Wiemy o co chodzi z tym Nutridrinkiem. On ma dodatek jakiegoś błonnika czy czegoś takiego. Generalnie raczej nie polecane podczas zaostrzenia.

21:05 Sytuacja po spotkaniu wygląda tak, że zapanowała jeszcze większe dezorientacja. Na spotkaniu naszej grupy było wszystko ok, miła atmosfera, itd. No wiadomo jak to zawsze u nas. Po naszym spotkaniu udaliśmy się na ogólne wszystkich grup turnusowych. I tam zaczęły się schodki. Wyszedł pan zaczął tam coś omawiać i generalnie zaapelował by wzajemni się szanować. Jednak w praktyce szacunek mieliśmy okazywać jedynie jemu. On natomiast mógł bezkarnie przerywać i podnosić głos. Nastąpiło poruszenie i cześć z nas wcześniej opuściła te wątpliwie sympatyczne spotkanie.

19:23 Ta cisza doskonale oddaje to co się tu teraz dzieje. Nic się nie dzieje. Za chwilę mamy spotkanie chyba organizacyjne. Znów. Może będą jakieś atrakcje.
A tak z ciekawostek. Zawsze myślałem, że Nutridrinki to są raczej bezresztkowe. A tu taka wpadka.

Spróbujemy się dowiedzieć czegoś więcej o tym.

15:40 Pewnie czekacie na jakieś fotki. Będą.

Na początek fotka jak wyglądają Krupówki.

Prawda, że nuda?

I jeszcze sekwencja śniadaniowa.

Wiadomo. Klik by powiększyć.

15:21 Jakiś czas temu przyjechały Nutridrinki. Będzie się działo ;-)

14:54 Dziewczyny szykują się na basen. Mam tu teraz przegląd strojów kąpielowych. Za chwilę zostanę sam. O! jakieś majtki tu teraz latają po pokoju.

14:23 Mieliśmy mały error i relacja dopiero teraz się ukazuje, ale spokojnie, żyjemy. Już mamy zabiegi rozplanowane. Czego nie można powiedzieć jeszcze o posiłkach, które są ustalane dynamicznie przed każdym z nich. Troche to nam komplikuje plany, ale cóż zrobić.

12:42 Krupówki są trochę przereklamowane. Nic tam ciekawego nie ma. Po za tym idąc jedną z uliczek doszliśmy do porozumienia z tolą, że wygląda ta uliczka zupełnie tak jak jedna we Władysławowie. Mały jest ten świat.

10:01 Organizacja śniadania, jak i reszty posiłków kuleje. Trwają rozmowy by to jakoś poustawiać w czasie bo jak na razie po za jedzeniem nie mamy na nic innego czasu. Humory jednak dopisują czego dobrym przykładem jest Mikrusia, która podczas śniadania zadała ciekawe pytanie:

Owca, kiedy idziesz na wypas?

8:51 No to idziemy na śniadanie.

8:21 Dzień dobry. A przynajmniej tak to wygląda przez okno. Słońce świeci i mimo koszmarów sennych jakoś tak pozytywnie się czujemy.

23:28 Po imprezie. Teraz tylko się umyć i spać. A od jutra zaczynamy turnus właściwy bo dzisiejszy dzień zaliczamy jako wstęp do przedmowy. Internet "Business Everywhere" jednak nie jest everywhere. Może jutro. Tymczasem na dziś to koniec.

22:21 Dobra. Się zagalopowaliśmy z tą integracją. Wszyscy się już znaliśmy wcześniej więc od razu się gadka o chorobach zaczęła. Sami wiecie. Teraz się grupka pomniejszyła i już nie gadamy o chorobach. Choć senna atmosfera panuje. Średni początek turnusu.

20:20 Spadamy się integrować.

20:06 A jednak dym. Może nie jakiś bardzo gęsty, ale zawsze coś. PS. Do sklepu nie mamy daleko ;-)

19:12 Już po spotkaniu. Dyskusja na temat rozlokowania po domkach. Na razie nie ma 'dymu'.
A tak po za tym mamy kłopot z internetem więc relacja wchodzi w tryb awaryjny. My piszemy na bierząco i co jakiś czas wysyłamy to w świat.

18:55 Przyjechała Mamcia. Idziemy na jakieś spotkanie na chodniku. Nie wiemy co się będzie tam działo, ale poruszenie jest dość duże, więc i my idziemy. Za chwilkę.

18:50 Jesteśmy po kolacji. Właściwie obiadokolacji. Powstrzymamy się z wydawaniem werdyktu - damy ośrodkowi szanse. Jak na razie to trochę "Marzeniu" do marzenia brakuje.
Z informacji statystycznych to jest nas już około 15 osób. Czekamy na resztę.

17:25 Po długich bojach z obsługą jesteśmy już w pokoju. Pokój jest o wiele lepszy niż ten z Władysławowa. I to chyba wszystkie dotychczasowe plusy tego ośrodka. Generalne na początku był mały zgrzyt bo niektórzy koczowali od rana az do teraz by dostać swój pokój. Fotki będą za jakiś czas jak się tu jakoś poukładamy.

14:03 Im bliżej celu tym cieplej. Ruszaliśmy przy 13*C a teraz mamy już 21*C. Pogoda ładna. Wylądowałem w Lachowicach. Doby miód tu mają. Chwila na wyprostowanie kości i jedziemy dalej.

10:10 Komu w drogę temu czas. No to ruszamy. Właściwie to rusza tylko część naszej redakcji. Ta zdecydowanie ładniejsza część pojawi się w Zakopanem dopiero wieczorem.

9:49 Na pytanie jakie ubranie zabrać by było stosowne do pogody odpowiadamy. Bierzcie wszystko co macie.

9:16 Złe wieści. Dowiedzieliśmy się, że w ośrodku nie ma hotspota. Coraz więcej zależy od 'pomarańczowych'.

9:00 Witamy! Na początek raport meteorologiczny. Leje. Dodajmy, że mowa o miejscu oddalonym od Zakopanego gdzieś o 250 km. Takie sobie pocieszenie.

A jednak nie do końca to tak wygląda. Ogólnie rzecz ujmując, jesteśmy w lekkiej rozsypce. Co prawda zdajemy sobie sprawę, że w niedziele mamy się pojawić w miejscu docelowym, ale cała reszta już leży i kwiczy. Po wymianie spostrzeżeń co do wyjazdu jakoś tak wyszło, że my pakujemy się w niedziele. Tak, tak. To jest dzień wyjazdu i zarazem przyjazdu. Jesteśmy dobrej myśli. Ciekawe czego zapomnimy.

Natomiast od jakiegoś czasu zastanawiamy się nad dostępnością internetu w naszym ośrodku. Nauczeni doświadczeniem z Władysławowa wiemy, że na to wpływ ma nawet pogoda. Szczerze mówiąc jedziemy tam z lekkim dreszczykiem emocji. O hotspocie to pewnie możemy tylko pomarzyć. Myślimy jednak, że uda nam się poprowadzić relację 'na żywo' (odpukać) na którą już teraz zapraszamy.